Verschillen tussen zoutwaterparels en zoetwaterparels
Zoutwaterparels zijn parels die gevormd worden door oesters. Oesters zijn zoutwaterdieren. De parels die gevormd worden door zoetwaterdieren, slakken en mossels, heten zoetwaterparels. Zowel zoetwater- als zoutwaterparels worden gekweekt
 Algemeen gesteld, zijn zoetwaterparels veel vriendelijker geprijsd dan hun zoute zusjes. Dit komt enerzijds doordat de kweekmethode aanzienlijk goedkoper is, anderzijds doordat een oester in de oogstperiode 1, hooguit 2 parels kan aanmaken. Voor de mossel geldt dat die in dezelfde periode wel 20 - 60 parels kan produceren!
De samenstelling van zoetwater- en zoutwaterparels verschilt.  Zoetwaterparels bestaan geheel uit paarlemoer, terwijl hun zoute zusjes bestaan uit een ronde kalkbol met daaromheen een laagje paarlemoer, dat vaak niet dikker is dan een halve millimeter.
De vorming van parels
Zoetwaterparels ontstaan in mossels, die in meren worden gekweekt.
Het kweken van de meeste zoetwaterparels gebeurt door gebruikmaking van een weefselimplantaat. Dit weefsel is afkomstig van een andere mossel dan die welke de parel gaat produceren, en bestaat uit een stukje epitheelweefsel, dat uit de wijde vlezige mantel van de mossel wordt gehaald.
Deze epitheelcellen hebben als natuurlijke functie, de productie van paarlemoer. Zodra het stukje epitheelweefsel van de vreemde mossel in een incisie in de mantel van de andere mossel is aangebracht, begint deze laatste mossel met het inkapselen van dat vreemde stukje weefsel. Als dat inkapselen is voltooid, bevindt het weefsel zich dus in een soort zakje waarin de parel zal worden gevormd; het parelzakje.
Daarna, begint dit parelzakje een laagje conchioline (een soort brandzalf, die tevens dienst doet als metselspecie voor de laagjes aragoniet) af te zetten en vervolgens een laagje aragoniet (een kristalvorm van calciumcarbonaat). Dan weer een laagje conchioline en een laagje aragoniet-kristallen en zo voort en zo verder.
Zo vormt zich om het geïmplanteerde stukje epitheelweefsel een parel. Deze parel bestaat dus geheel uit laagjes van conchioline met aragonietkristallen.
Gedurende het proces van inkapselen verteert het oorspronkelijke stukje epitheelweefsel meestal, vandaar dat men ook wel eens van 'kernloze' zoetwaterparels spreekt.
Dit in tegenstelling tot gekweekte zoutwaterparels, die een laagje paarlemoer aanbrengen om een kern heen. Dit laagje is slechts enkele tienden van millimeters tot één à twee millimeter dik. Sommige mensen beweren dan ook dat zoetwaterparels een diepere glans, luster, vertonen.
 
Vorm van de parels
Door het verschil in vorming tussen gekweekte zoetwater- en gekweekte zoutaterparels bestaat ook een verschil in vorm. Omdat er bij zoutwaterparels, in de oester een mooie bol kalk, met een diameter van ongeveer 7 mm., wordt ingebracht, heeft die oester dus een prachtige mal als voorbeeld, waaromheen het paarlemoer kan worden afgezet. Gekweekte zoutwaterparels zijn daarom vaak ronder dan gekweekte zoetwaterparels.
Omdat de zoetwatermossel al parels gaat aanmaken bij het inbrengen van een stukje weefselvreemd epitheel, dus zonder dat er een voorwerp van kalk wordt ingebracht, ontbeert die zo’n mooie mal. En waarom zou het beestje uit zichzelf een mooie ronde parel gaan maken? Het gebeurt wel, maar veel zeldzamer.
Anderzijds komen bij het verteren van het ingebrachte stukje epitheelweefsel gassen vrij, die proberen te ontsnappen, waardoor er drukverschillen in de parelzak ontstaan die ook voor vervormingen kunnen zorgen.
Mooie ronde zoetwaterparels zijn er dus wel degelijk al zijn ze niet zo vriendelijk geprijsd als de grillige ‘barok’ parels omdat die laatste dus veel vaker voorkomen.
 
Wilde parels
Ongekweekte zoutwaterparels, die ook wel ‘wilde’ of ‘natuurlijke (habitat)’ parels worden genoemd, hebben, evenals gekweekte zoetwaterparels, heel vaak een grillige vorm.
Zoals we hiervoor reeds vermeldden, gaat een oester een parel aanmaken als een binnendringer de huid beschadigt. Deze binnendringer is in de natuurlijke habitat van de oester meestal een krabbetje; een worm of een stukje zeewier of iets dergelijks.
Omdat tijdens het proces van aanmaken van de parel, zo’n organische binnendringer dikwijls geheel vergaat (in ontbindingsgassen opgaat), heeft de natuurlijke parel dus ook vaak geen kern (meer), net als de gekweekte zoetwaterparel. Daarom lijken die twee soorten parels zo veel op elkaar, dat laboratoriumonderzoek nodig is om het verschil te kunnen vaststellen!
 
Landen van herkomst
Zoetwaterparels worden gekweekt in de werelddelen op het Noordelijk halfrond en zoutwaterexemplaren in die op het Zuidelijk halfrond.
De belangrijkste landen waar zoetwaterparels worden gekweekt zijn: China; Japan en Amerika
De belangrijkste landen waar zoutwaterparels worden gekweekt zijn: De Polynesische eilanden (Thailand; Frans-Polynesië); Australië; Nieuw-Zeeland, Indonesië en Japan.
Japan is het land waar men het kweken van echte ‘vrije’ parels heeft ontdekt en geoptimaliseerd. Een zeker meneer Mikimoto is daarmee begonnen, zo rond 1913. De gekweekte Japanse zoutwaterparels worden ‘Akoya’ parels genoemd.
Zoetwaterparels werden in Japan gekweekt in het Biwa-meer, bij Kyoto, de zogenoemde Biwa-parels. Nu is dat meer te vervuild geraakt om er nog parels te kunnen kweken. Japan kweekt sinds kort weer zoetwaterparels in het Kasumigaura-meer bij Tokyo; de zogenoemde Kasumiga-parels.
Gekleurde parels
De vele kleuren bij zoetwaterparels zijn deels echt of natuurlijk (de zachtere tinten, zoals Zalmkleurig; Roze en Wit) deels door middel van straling (Laser en/of Gammastraling) beïnvloed (de wat hardere donkere kleuren, zoals bruin; blauw; blauwzwart; goudkleurig; (brons)groen e.d.) en deels geverfd (de lichtere onnatuurlijk aandoende kleuren zoals fel lichtblauw e.d.). Van de niet geverfde parels zijn de kleuren dus door- en-door; het kan er niet afslijten. Van de geverfde parels kan het er wel degelijk afslijten.
Verzorging van parels
Parels zijn niet goed tegen parfum; of haarlak bestand. In feite zijn alle zuren uit den boze, omdat paarlemoer een kalkverbinding is en kalk kan niet tegen zuur! Dus alles wat uit een spraybus komt is een kwalijke zaak voor parels en u doet er dus het beste aan om eerst alles aan make-up op te brengen, dit ongeveer vijftien minuten te laten ‘intrekken’ en pas dan uw parelsieraden om te doen.
Ook transpiratievocht is nadelig voor de glans. Dit kunt u af nemen met een in lauwwarm water gedrenkt en uitgewrongen katoenen doekje.
Parels houden van de buitenlucht. Ze hebben namelijk een klein beetje vocht nodig en buitenlucht heeft dat in toereikende mate.
Parels houden ook van u. Uw natuurlijke huidvet zorgt voor een mooi luster.
Draag uw parels dus vaak.